Duchowni o duchownych

Duchowni o duchownych

Literatura faktu, reportaż

Wydawnictwo: Od Deski do Deski
Liczba stron: 124
Rozmiar 3,1 MB
Data premiery: 2019-05-07
Tytuł: Duchowni o duchownych
Autor: Nowak Artur
Wydawnictwo: Od Deski do Deski
Język wydania: polski
Język oryginału: polski
Liczba stron: 124
Data premiery: 2019-05-07
Rok wydania: 2019
Format: MOBI
Liczba urządzeń: bez ograniczeń
Drukowanie: bez ograniczeń
Kopiowanie: bez ograniczeń
Indeks: 32777680

Wszyscy rozmówcy wypowiadają się pod imieniem i nazwiskiem: marcin wójcik – były kleryk, robert samborski – były diakon, marcin kuśmierek – były ksiądz, lesław juszczyszyn – były ksiądz, piotr szeląg – były ksiądz, maciej biskup – dominikanin, tomasz dostatni – dominikanin, kasper mariusz kaproń – franciszkanin, kazimierz bem – pastor. . Duchowni o duchownych Ebook. Z czym zmagają się polscy księżą i zakonnicy, gdy zostają sam na sam ze sobą? o tym w książce, jakiej w polsce jeszcze nie było – „duchowni o duchownych”. „duchowni o duchownych” – sekretne życie duchownych skrywane w cieniu ołtarza. Duchowni o duchownych Pdf. Autor, artur nowak, rozmawia z byłymi księżmi, zakonnikami i diakonami. Dylematy moralne, zakłamanie, problemy psychiczne, homoseksualizm, alkoholizm, narkomania, pedofilia, czyli nieświęte życie tych, którzy mają prowadzić wiernych ku świętości. To nie są wymyślone historie, a relacje z pierwszej ręki.

Komentarze

Zuza Maniek

Zuza Maniek

Kolejna świetna książka! @wydawnictwo_oddeskidodeski serią "nie/zwykłe rozmowy" podejmuje bardzo ciekawe tematy. Autor, Artur Nowak, zadaje pytania, aby zrozumieć rozterki, dylematy, wszystko to, o czym się nie mówi, co jest tematem tabu. Ale nie atakuje, nie prowokuje, nie szuka szuka sensacji. Chce wiedzieć, z jakimi problemami borykają się duchowni. Rozmówcami są byli księża, byli klerycy, zakonnicy, wszyscy podpisani imieniem i nazwiskiem, nikt z rozmówców nie chowa się za anonimowością. I jaki obraz wyłania się z tych rozmów? Smutny. Nawet bardzo. Bo o ile do seminariów idą ludzie z powołaniem (choć i tacy, co idą dla pozycji i pieniędzy - i nie zostają odsiani), to gdy trafiają w tryby koszarowego stylu kształcenia nie mogą się rozwinąć, muszą poddać się dyscyplinie. Ewentualnie zaczynają czuć się lepsi, nieomylni, wskakują na cokół, są ponad wiernymi, zamiast z nimi. Tracą jednak przy tym możliwość przyznania się do potrzeby pomocy, wsparcia, bo przecież są ponad wszelkie słabości. A później już sobie nie radzą, ukrywają to, popadają w alkoholizm, problemy psychiczne, wyżywają się na innych, prowadzą podwójne życie. A jeśli zdecydują się odejść? Przestają istnieć, często nawet dla własnej rodziny to zbyt wielki wstyd. Tematów poruszonych w tej książce jest dużo, zaskakujące odpowiedzi prowadzą do jednego wniosku: potrzeba dogłębych zmian jest ogromna, bez tego kulejąca społeczność kościoła upadnie. Polecam gorąco do przeczytania i przemyślenia.

ZaczytanaPrzyczyna

ZaczytanaPrzyczyna

Książka „Duchowni o duchownych” została wydana przez Wydawnictwo Od deski do deski w serii Nie/Zwykłe rozmowy. Nie bez przyczyny Ta książka została wydana przez To wydawnictwo. Autor brał udział w realizacji filmu braci Sekielskich – „Tylko nie mów nikomu”. Książka i film to dwa odrębne dzieła, ale mówiące poniekąd o podobnych sprawach. Duchowni o duchownych to osiem wywiadów przeprowadzonych przez Artura Nowaka z byłym klerykiem, byłym diakonem, byłymi księżmi, dominikaninem, franciszkaninem oraz pastorem. Autor zadaje bardzo ważne pytania. Czy chłopcy, którzy udają się do seminarium są w stanie podjąć tak ważną decyzję? Czy nie są na to za młodzi? Zadaje pytania dotyczące nauki w seminariach, celibatu, samotności księży, związków z kobietami, pojawiających się dzieci, problemów psychicznych. „Soyka w jednej ze swoich piosenek śpiewa: „Dlaczego nie mówimy o tym, co nas boli, otwarcie?”. Coś w tym jest. My nie umiemy rozmawiać ze sobą, mówić o swoich problemach, dzielić się nimi, pomagać sobie. Prawdą jest, że brakuje formacji seksualnej w seminariach i dobrze, że coś się na tym polu zmienia. Myślę jednak, że w seminariach brakuje przede wszystkim formacji ludzkich. Wielkim problemem księży jest samotność – konsekwencja braku więzi, która powinna pomiędzy nami istnieć. Oczywiście spotykamy się, rozmawiamy, śmiejemy się i żartujemy ale nie potrafimy dzielić się tym co nas gryzie. O wiele łatwiej dzielić się problemem, jakim jest przeciekający dach na kościele lub na plebanii, niż tym, że coś mnie od środa zżera. Iluż księży ma problemy alkoholowe lub nawiązywało relacje, które przekształciły się w związki? Później wielu kolegów stwierdza: „Od dawna widzieliśmy, że coś się z nim dzieje”. Gdzie zatem byłeś, gdy twój kolega powoli się staczał? Umiemy oceniać, moralizować, ale nie potrafimy prawdziwie pomagać”. Książka jest dobrze napisana, temat w tej chwili bardzo na czasie. Nie szokuje – ujawnia to o czym słyszeliśmy, ale nie zdawaliśmy sobie sprawy, że to dzieje się na tak wielką skalę. Autor w sposób spokojny opowiada o rzeczach, które naprawdę się wydarzyły. Rozmówcy wskazują jak powinno być i co można zmienić w polskim kościele. To mocna książka, którą z pewnością powinni przeczytać młodzi chłopcy, którzy wybierają się do seminarium. Autor w niej nie poucza lecz rozmawia, zadaje trafne pytania. Pokazuje, że są formacje w których jest inaczej. Nie da się lub ja nie potrafię o tej książce napisać więcej. Po prostu należy ją przeczytać.

Sylwia

Sylwia

Kiedy skończyłam „Duchowni o Duchownych”, naszła mnie myśl, że taka rozmowa potrzebna jest młodym chłopakom, tym którzy myślą o wstąpieniu do seminarium. Takim, którzy wierzą i chcą swoje ideały przekuwać w czyny, bo czy ich wyobrażenie o swojej przyszłej drodze ma jakiekolwiek odzwierciedlenie w rzeczywistości? Z książki „Duchowni o Duchownych” wyłania się obraz obłudy, dwulicowości i zakłamania. Ktoś, kto z ambony grzmi do ludu, że jest grzeszny, sam wraca do domu, gdzie czeka partnerka i często również dzieci, choć ślubował życie w celibacie, ktoś, kto mówi, że skromność jest cnotą, sam rozbija się po mieście drogimi samochodami. Bohaterowie rozmów Artura Nowaka mówią o hierarchii kościelnej, o układach, o ukrywaniu pedofilii, o homoseksualizmie wśród księży, o wykorzystywaniu seksualnym kobiet, nie tylko zakonnic, ale również kobiet pracujących np. w kuchni. Opowiadają o życiu w seminarium, o tym, jak wstępowali tam jako młodzi ludzie pełni pasji, a wychodzili „zaprogramowani”, niczym trybiki w maszynie, tak by mechanizm działał bez zarzutu. Każdy, kto chciał iść inną drogą, automatycznie zostawał wydalony, odsunięty, napiętnowany. Nie wolno wyłamać się ze schematu, nie wolno myśleć, trzeba robić tak, jak każe zwierzchnik. Jedynie rozmowy z zakonnikami były inne, nie przebijała przez nie gorycz, porażka, odrzucenie. Bracia — jak o sobie mówią — tworzą wspólnotę, która bractwem jest silna, młodzi klerycy są pozostawieni sami sobie, boją się zwierzać, a kiedy odchodzą, zostają wykluczeni, nawet przez własne rodziny. W „Duchowni o Duchownych” znajdziemy rozmowy poruszające, emocjonalne, ale i merytoryczne, pokazujące jak jest, a jak powinno być, co można i co należałoby zmienić. Czy kiedykolwiek się uda? To pytanie zostaje bez odpowiedzi.

Zostaw komentarz